رسانه های نوین

سواد رسانه ايي

^{این مطلب توسط خانم شرقی ارائه شده است.}

كاربرد رسانه هاي علمي (مثبت)Positive media شاخه اي توسعه يافته از مطالعات رسانه ايي است كه به عنوان" سواد رسانه ايي " ناميده مي شود.

اين مبحث در نظام آموزشي بسياري از كشور ها تدريس مي شود . به عنوان مثال امريكایی ها هم براي جبران عقب افتادگي هاي خود در این زمینه تلاش بسياري كرده اند تا از مبحث " سواد رسانه اي" استفاده کنند.

سواد رسانه اي يك مفهوم قديمي است كه مارشال مك لوهان(Marshall Mcluhan) در سال 1965 اولين بار آن را در كتاب خود تحت عنوان "درك رسانه: توسعه ابعاد وجودی انسان" Understanding Media: The Extensions of Man اين واژه را بكار برده است. مك لوهان معتقد بود : "زماني كه دهكده جهاني فرا رسد بايد انسان ها به سواد جديدي به نام "سواد رسانه اي" دست يابند . "

سواد رسانه اي ، دانشي است كه به مخاطب مي آموزد در شرايطي كه با انبوهي از پيام هاي رسانه هاي گروهي در جهان ارتباطات قرار دارد چگونه به آساني پيام هاي مورد نياز خود را پيدا و انتخاب كند. به بیان ديگر، سواد رسانه اي عبارت است از توانايي تشخيص پيام به نحوی كه مخاطب بتواند دریابد رسانه ي مورد نظر كدام پيام را با هدف خبر رساني و كدام پيام را با قصدی ديگر منتشر مي كند.

اما توسعه " سواد رسانه اي " باعث مي شود مهارت هاي تفكر انتقادي در افراد و به ويژه در دانش آموزان و والدين آن ها بوجود آید و رشد کند. توسعه اين رشته راهي براي مبارزه با يك فرهنگ تحميلي و مصرفي است كه تفكر و اراده افراد را به مرور تسخير مي كند؛ فرهنگی که در نتيجه آن هر آنچه رسانه ها ديكته مي كنند بي هيچ انديشه پذيرفته می شود.

در دنیای امروز رسانه ها یکی از اجزای اساسی جوامع بشری هستند لذا سواد رسانه ای (MEDIA LITERACY ) شامل تحقیق ، تحلیل ، آموزش و آگاهی از تاثیرات رسانه ها ( رادیو ، تلویزیون، فیلم ، موسیقی ، روزنامه مجله ، کتاب و اینترنت ) بر روی افراد و جوامع می باشد . تاریخچه پیدایش این تفکر که بر پایه یک نیاز مبرم آموزشی بنا نهاده شده به سال 1960 میلادی و به دنبال عمومی شدن تلویزیون ، رادیو و فیلمهای هالیودی بر می گردد. در این میان تلویزیون گوی سبقت را از رسانه های دیگر ربود ، بطوریکه اکثر مردم ترجیح دادند که تماشا کنند تا اینکه مطالعه کنند.یکی از عواقب این تحول اجتماعی و آموزشی ، کمتر شدن تمایل دانش آموزان به مطالعه و کتاب بود.

این تحقیقات نشان داد که تماشا کردن مداوم تلویزیون باعث رکود تمرکز فکری دانش آموزان در کلاس درس می شود. در دنیای انفجار اطلاعات و پوشش دایمی و گسترده رسانه ها مخاطبین بیشتر به تصویر توجه می کنند و به قولی "در مسابقه چشم با گوش ، چشم همیشه برنده است".

این واقعیت بحث دیگری را به نام سواد تصویری و یا دیداری ( VISUAL LITERACY) رایج کرده است. این دیدن ما نیست که مخاطبین رسانه ها باید بتوانند مفاهیم و یا زبان آنچه را که تصویر منتقل می کند حلاجی کنند و مفاهیم نامرئی را بفهمند.قدرت رسانه ها بیشتر در انتخاب و ارایه تصویر است تا نوشتار و گفتار.اینها اجزایی از سواد رسانه ای و سواد اطلاعاتی هستند.

یکی از اهداف اصلی سواد رسانه ای آگاه کردن و سعی در کم کردن تاثیرات منفی رسانه ها بر روی کودکان ، دانش آموزان و جوانان است.

ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387 توسط

روابط عمومی رایانه ای در آینده

^{این مطلب توسط آقای قدیری ارائه شده است.}

دکتر یورگن مارلو به مدت 30 سال در گیر کاربرد حیاتی چاپ ورسانه های الکترونیک در امر بازار یابی بوده است از وی 6کتاب از جمله کتاب روابط عمومی الکترونیک از ایشان است نشریه روابط رسانه های خودی در مقاله ای در شماره آوریل 1995 خود می نویسد : در فرم سنتی روابط عمومی انتقال اطلاعات به طور ناقص وبا هدر دادن هزینه ها صورت می گیرد ...روزنامه نگاران می گویند :روابط عمومی ها به صورت مجموعه هایی که به رسمیت شناخته نشدهاند وبا ناچیز شمردن وقت وسرمایه سازمان ومراجعه کنندگان اداره می شوند.. به طور متوسط 34درصدروزنامه نگاران آمریکایی در هر هفته محموله هایی را از روابط عمومی ها در یافت می کنند که بدون باز شدن دور انداخته می شوند بنابر یک گزارش روابط عمومی های ایالات متحده آمریکا هر سال معادل دویست هزار اطلاعیه رسمی را با صرف 204میلیون دلار هزینه به اینجا وآنجا ارسال می کنند که غالبا بدون خوانده شدن از سوی خبرنگاران دور ریخته می شوند . در مقاله مذکور به اشتباهات فراوان و اشکالات بسیار در متن ونحوه توزیع اطلاعیه های روابط عمومی ها از جمله نشانی ها ی غلط ارسال دیر هنگام عنوان اشتباه و ارسال مکرر یک اطلاعیه به یک نشانی اشاره شده است که موجب دور انداخته شدن محموله ها از سوی دریافت کنندگان می شود این افزایش هزینه اشتباهات ممکن است گرایش به وسایل الکترونیک را که هزینه کمتری دارند تسریع کند .در حقیقت بسیاری از افراد حرفه ای در کار روابط عمومی خواستار چنین سرعتی مخصوصا در گسترش استفاده از پست الکترونیک و اینترنت هستند .چنین پیشنهادی را جان سی دووراک مطرح کردند دووراک در نامه ای سر گشاده به انجمن روابط عمومی آمریکا که در خبر نامه ای وابسته به کمبریج در آگوست 1994 انتشار یافته می نویسد .((اکنون زمان مناسبی است که افراد بازاریاب وارتباط گران وموسسات تجاری روابط عمومی به پایان یافتن قرن بیستم توجه کنند وبپذیرند که برای ادامه احمقانه ضایعات کاغذ در این شغل توجیهی باقی نمانده است )) دووراک ادامه می دهد :(من با استفاده از پست الکترونیک همه چیز را حداکثر 5دقیقه پس از ارسال دریافت می کنم و زحماتی که برای باز کردن ودسته بندی بسته های پستی باید کشید نیز در کار نیست به علاوه با استفاده از پست الکترونیک هر گاه لازم باشد مطلب جدیدی به مطلب قبلی اضافه شود می توان آن را به آسانی از حافظه دستگاه بیرون کشید ...)

در مقاله ی دیگری با عنوان « عصر بزرگراه اطلاعات » به نقش روزنامه نگاران و افراد حرفه ای در روابط عمومی اشاره شده است .

این مقاله گزارشی است از یک میز گرد که در اواخر ژوئن 94 در " در امریکای شمالی برگزار شده است و برگزار کننده ی آن مؤسسه ی روابط عمومی بوده است.

هدف اعلام شده ی این اجلاس ، جستجوی چگونگی مبادله ی پیام میان متخصصان روابط عمومی و گزارشگران در آینده بود .یک موافقت عمومی در زمینه ی فن آوری های رایانه ای نیز در میان حضار وجود داشت و همه ی آن ها معتقد بودند که امکانات جدید مثل دیسکت نوری ، پست الکترونیک و نقش عمده را در برقراری ارتباط مستمر میان متخصصان روابط عمومی و گزارشگران در آینده ایفا خواهند کرد . در عین حال به گزارش چمبرز از مجله ی تایم : « گزارشگران هنوز علاقمند هستند که به اطلاعیه های مطبوعاتی دسترسی داشته باشند و خبرهای داغ را با دورنویس یا تلفن دریافت کنند .» در آغاز دسامبر 1994 انجمن روابط عمومی امریکا – حوزه ی نیویورک – اجلاسی را درباره ی بزرگراه اطلاعاتی ترتیب داد .برای بیش از 90 متخصص شرکت کننده در این اجلاس ، موضوع اصلی این بود که : چگونه می توانیم در جهت اهداف روابط عمومی از سرویس های الکترونیک در دسترس استفاده کنیم .اما مهم تر از این هدف و موضوع پیش بینی شده ،مباحثه های حاضران براین نکته متمرکز شد که : چگونه می توان از طریق این سرویس ها میان مشتری ( مخاطب ) و روزنامه نگار ارتباط فعال برقرار کرد .

به وضوح می توان گفت که جهان با ظهور فن آوری های الکترونیک یک بار دیگر در حال تغییر ، نقش متخصصان رسانه ها را باز هم حیاتی تر خواهد ساخت .

ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387 توسط

پست الکترونیک،مزایا و معایب

^{این مطلب توسط خانم یونسی در کلاس ارائه شده است.}

مقدمه

هزاران سال است که ديگر ، ديدار و گفتگوي حضوري تنها برآورنده نياز انسان به ارتباط نيست و بشر همواره به دنبال سريع ترين راه براي برقراري ارتباط بوده است ، شبکه ها بر اساس همين تمايل انسان به برقراري ارتباط با ديگران بنا نهاده شده اند.(مديري،1376،49)
پست الکترونيکي يکي از مهمترين و پراستفاده ترين خدمات شبکه ارتباطي اينترنت محسوب مي شود و قابليت ارسال و دريافت هرنوع پيام اعم از متن ، تصوير ، صوت ،... را به شکل الکترونيکي ( رقومي ) دارد. پست الکترونيکي شباهت زيادي به پست معمولي دارد. پست الکترونيکي همچون پست معمولي داراي فرستنده ، گيرنده ، محمل و پيام است با اين تفاوت که تمامي اجزاي آن کامپيوتري مي باشد. (شيري ، 1378 ، 32 )پست الکترونيکي ، امکان ارتباط همزمان افراد را فراهم مي سازند ، به عبارت ديگر فرستنده هر وقت بخواهد پيام خود را ارسال مي کند و گيرنده نيز هروقت بخواهد پيام مورد نظر را بخواند. در واقع لازم نيست فرستنده و گيرنده پيام ، ارتباط همزمان داشته باشند. هنگام ارسال يک نامه الکترونيکي ، پيام از يک رايانه به رايانه ديگر مي رود تا به مقصد برسد و در مقصد به صندوق پستي سيستم گيرنده مي رود و در يک فايل(inbox) ذخيره مي شوند.
در روزگاران قديم به لحاظ محدوديت جغرافيايي هر يک از کشورها و عدم نياز به ارتباط با خارج از محدوده زندگي خود ، پست فقط نقش يک رابط داخلي را بر عهده داشت ولي تحولاتي که بعد از انقلاب صنعتي در اروپا بوجود آمد و گسترده شدن روابط اجتماعي ، صنعتي و بازرگاني و نيز ضرورت ارتباط با خارج از کشور، پست نيز به تبع اين تغييرات دچار تحولاتي شد و انسان به اين نتيجه رسيد که ديگر وسايل حمل و نقل قديمي از چاپاروکبوترنامه گرفته تا وسا يل ارتباطي ديگر ، جوابگوي رشد سريع ارتباط انساني نيست و با گسترش اين ارتباطات بود که وسيله ارتباطي سريعي به نام پست الکترونيک که حاصل تحولات فناوري اطلاعات در اينترنت بود ، بوجود آمد تا جائيکه امروزه ما به وسيله اين ابزار ارتباطي در ظرف چند ثانيه مي توانيم نامه اي را به آن سوي دنيا بفرستيم.

ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387 توسط

پیدایش اینترنت

^{این مطلب توسط خانم صادقی و آقای باقری در کلاس ارائه شده است.}

پیدایش اینترنت به دهه ۱۹۶۰ میلادی باز می‌گردد؛ زمانی که دولت ایالات متحده آمریکا براساس طرحی موسوم به آرپا (ARPA) مخفف آژانس تحقیق پروژه‌های پیشرفته که در آن زمان برای کارکردهای دفاعی بوجود آمده بود، این طرح را اجرا نمود. طرح این بود که کامپیوترهای موجود در شهر های مختلف (در آن زمان چیزی بi نام کامپیوتر شخصی وجود نداشت بلکه سازمان‌های بزرگ و دانشگاه‌ها و مراکز دولتی معمولاً دارای سیستم‌های کامپیوتر بزرگ مین فریم بودند) که هر کدام اطلاعات خاص خود را در آن ذخیره داشتند بتوانند در صورت نیاز با یکدیگر اتصال بر قرار نموده و اطلاعات را به یکدیگر منتقل کرده و یا در صورت ایجاد بستر مناسب اطلاعات را در حالت اشتراک قرار دهند.

در همان دوران سیستم‌هایی بوجود آمده بودند که امکان ارتباط بین کامپیوترهای یک سازمان را از طریق شبکه مختص همان سازمان فراهم می‌نمودند طوریکه کامپیوترهای موجود در بخش‌ها یا طبقات مختلف با یکدیگر تبادل اطلاعات نموده و امکان ارسال نامه بین بخش‌های مختلف سازمان را فراهم می‌کردند که اکنون به این سیستم ارسال نامه پست الکترونیک می‌گویند. اما برای اتصال و ارتباط دادن این شبکه‌های کوچک و پراکنده که هر کدام به روش و استانداردهای خودشان کار می‌کردند استانداردهای جدید و مشخصی که همان پروتکل‌ها هستند توسط کارشناسان وضع شد.

سرانجام درسال 1961 میلادی تعداد ۴ کامپیوتر در ۲ ایالت مختلف با موفقیت ارتباط برقرار کردند و با اضافه شدن واژه نت به طرح اولیه، نام آرپانت (ArpaNet) برای آن منظور شد. در دهه 1970 میلادی با تعریف پروتکل‌های جدیدتر از جمله TCP که تا به امروز رواج دارد و نیز مشارکت کامپیوترهای میزبان (Host) بیشتر به آرپانت و حتی گسترده شدن آن به برخی نواحی فراتر از مرزهای ایالات متحده، آرپانت شهرت بیشتری یافت و ایده اینترنت همراه با جزییات بیشتر راجع به شبکه‌های کامپیوتری مطرح گشت تا اینکه طی سال‌های پایانی دهه ۱۹۷۰ شبکه‌های مختلف تصمیم گرفتند به صورت شبکه‌ای با یکدیگر ارتباط برقرار نمایند و آرپانت را بعنوان هسته اصلی انتخاب کردند. بعدها در سال 1993 میلادی نام اینترنت روی این شبکه بزرگ گذاشته شد. وب یا همان WWW که مخفف World Wide Web (به فارسی: تار جهان‌گستر) می‌باشد توسط آزمایشگاه اروپایی فیزیک ذرات Cern بخاطر نیاز آنها به دسترسی مرتب‌تر و آسان‌تر به اطلاعات موجود روی اینترنت ابداع گشت. در این روش اطلاعات به صورت مستنداتی صفحه‌ای بر روی شبکه اینترنت قرار می‌گیرند و بوسیله یک مرورگر وب قابل مشاهده هستند و هم اکنون کارکردهای بسیاری دارند.

تاریخچه اینترنت

پیدایش اینترنت به دهه 1960میلادی بازمی گردد،

اتحاد جماهیر شوروی آن زمان موشكی با نام "اسپوتنیك" (Spotnik) را به فضا می فرستد و نشان می دهد دارای قدرتی است كه می‌تواند شبكه های ارتباطی آمریكا را توسط موشك‌های بالستیك و دوربرد خود از بین ببرد. آمریكایی‌ها در پاسخگویی به این اقدام روس‌ها, موسسه پروژه های تحقیقی پیشرفته “ARPA” را به‌وجود آوردند. هدف از تاسیس چنین موسسه ای پژوهش و آزمایش برای پیدا كردن روشی بود كه بتوان از طریق خطوط تلفنی, كامپیوترها را به هم مرتبط نمود. به طوری كه چندین كاربر بتوانند از یك خط ارتباطی مشترك استفاده كنند. در اصل شبكه‌ای بسازند كه در آن داده ها به صورت اتوماتیك بین مبدا و مقصد حتی در صورت از بین رفتن بخشی از مسیرها جابه‌جا و منتقل شوند. در اصل هدف “ARPA” ایجاد یك شبكه اینترنتی نبود و فقط یك اقدام احتیاطی در مقابل حمله احتمالی موشك های اتمی دوربرد بود. هر چند اكثر دانش امروزی ما درباره شبكه به‌طور مستقیم از طرح آرپانت “ARPPA NET” گرفته شده است. شبکه ای که همچون یک تار عنکبوت باشد و هر کامپیوتر ان از مسیرهای مختلف بتواند با همتایان خود ارتباط دااشته باشد واگر اگر یک یا چند کامپیوتر روی شبکه یا پیوند بین انها از کار بیافتاد بقیه باز هم می توانستند از مسیر های تخریب نشده با هم ارتباط بر قرار کنند.

این ماجرا با وجودی كه بخشی از حقایق به‌وجود آمدن اینترنت را بیان می‌كند اما نمی‌تواند تمام واقعیات مربوط به آن را تشریح كند. باید بگوییم افراد مختلفی در تشكیل اینترنت سهم داشته اند آقای “Paul Baran” یكی از مهمترین آنهاست. آقای باران كه در دوران جنگ سرد زندگی می‌كرد می‌دانست كه شبكه سراسری تلفن آمریكا توانایی مقابله با حمله اتمی شوروی سابق را ندارد. مثلا اگر رییس جمهور وقت آمریكا حمله اتمی متقابل را دستور دهد, باید از یك شبكه تلفنی استفاده می‌كرد كه قبلا توسط روس‌ها منهدم شده بود. در نتیجه طرح یك سیستم مقاوم در مقابل حمله اتمی روس‌ها ریخته شد.آقای باران (Baran) تشكیل و تكامل اینترنت را به ساخت یك كلیسا تشبیه كرد و معتقد بود, طی سال های اخیر هر كس سنگی به پایه ها و سنگ های قبلی بنا اضافه می كند و انجام هر كاری وابسته به كارهای انجام شده قبلی است. بنابراین نمی توان گفت, كدام بخش از كار مهمترین بخش كار بوده است و در كل پیدایش اینترنت نتیجه كار و تلاش گروه كثیری از دانشمندان است. داستان پیدایش اینترنت با افسانه و واقعیت در هم آمیخته شده است.

در اوایل دهه 60 میلادی آقای باران طی مقالاتی پایه كار اینترنت امروزی را ریخت. اطلاعات و داده‌ها به صورت قطعات و بسته های كوچكتری تقسیم و هر بسته با آدرسی كه به آن اختصاص داده می‌شود به مقصد خاص خود فرستاده می‌شود. به این ترتیب بسته‌ها مانند نامه‌های پستی می توانند از هر مسیری به مقصد برسند. زیرا آنها شامل آدرس فرستنده و گیرنده هستند و در مقصد بسته‌ها مجددا یكپارچه می‌شوند و به صورت یك اطلاعات كامل درمی‌آیند.

آقای باران (Baran) طی مقالاتی اینچنینی ساختمان و ساختار اینترنت را پیش‌گویی كرد. او از كار سلول های مغزی انسان به عنوان الگو استفاده كرد, او معتقد بود: وقتی سلول‌های مغزی از بین بروند, شبكه عصبی از آنها دیگر استفاده نمی كند و مسیر دیگری را در مغز انتخاب می‌كند. از دیدگاه وی این امكان وجود دارد كه شبكه‌ای با تعداد زیادی اتصالات برای تكرار ایجاد شوند تا در صورت نابودی بخشی از آن, همچنان به صورت مجموعه ای به هم پیوسته كار كند. تا نیمه دهه 60 میلادی كسی به نظرات او توجه‌ای نكرد. تا اینكه در سال 1965 نیروی هوایی آمریكا و«آزمایشگاه های بل» به نظرات او علاقه‌مند شدند و پنتاگون با سرمایه‌گذاری در طراحی و ساخت شبكه ای براساس نظریات او موافقت كرد.

ولی آقای باران (Baran) بنابر دلایلی حاضر با همكاری با نیروی هوایی آمریكا نشد. در این میان دانشمندی با نام تیلور (Tailon) وارد موسسه آرپا (ARPA) شد. او مستقیما به آقای هرتسفلد رییس موسسه پیشنهاد كرد: (ARPA) آرپا هزینه ایجاد یك شبكه آزمایشی كوچك با حداقل چهار گره را تامین كند كه بودجه آن بالغ بر یك میلیون دلار می‌شد. با این پیشنهاد تیلور تجربه ای را آغاز كرد كه منجر به پیدایش اینترنت امروزی شد. او موفق شد در سال 1966, دو كامپیوتر را در شرق و غرب آمریكا به هم متصل كند. با این اتصال انقلابی در نحوه صدور اطلاعات در دنیای ارتباطات رخ داد كه نتیجه آن را امروز همگی شاهد هستیم. این شبکه به بسته هایی (packet) از داده ها که به وسیله کامپیوتر های مختلف ارسال میشدند اتکا داشت. پس از انکه ازمایشها سودمندی انرا مشخص کردند سایر بخش های دولتی و دانشگاهها پژوهشی تمایل خود را به وصل شدن به ان اعلام کردند . ارتباطات الکترونیکی به صورت روشی موثر برای دانشمندان و دیگران به منظور استفاده مشترک از داده ها در امد. در همان زمان که ARPAnet در حال رشد بود تعدادی شبکه پوشش محلی (LAN) در نقاط مختلف امریکا به وجود امد. مدیران LAN ها نیز به وصل کردن کامپیوتر های شبکه های خود به شبکه های بزرگتر اقدام کردند . پروتوکل اینترنت ARPAnet IP زبان استاندارد حکمفرما برای برقراری ارتباط کامپیوتر های شبکه های مختلف به یکدیگر شد.تاریخ تولد اینترنت به طور رسمی اول سپتامبر 1969 اعلام شده است. زیرا كه اولین “IMP” در دانشگاه “UCLA” واقع در سانتاباربارا در این تاریخ بارگذاری شده است.

از اوایل دهه 1990 رشد استفاده از اینترنت به صورت تصاعدی افزایش یافت . یکی از علل چنین استقبالی ابزار جستجویی مانند Gopher و archie بوده است اما اینها در سال 1991 تحت تاثیر word wide web قرار گرفتند که به وسیله CERN یا ازمایشگاه فیزیک هسته ای اروپا ساخته شد . با ان که اینترنت از ابتدا طوری بود که مبادله اطلاعات برای تازه واردان بسیار ساده باشد. بزرگترین جهش در وب در سال 1993 با عرضه نرم افزار موزاییک mosaic که نخستین برنامه مرورگر وب گرافیکی بود به وجود امد.
برنامه موزاییک محصول تلاش دانشجویان و استادان بخش "مرکز ملی کاربردهای ابر کامپیوتر " در دانشگاه ایلینویز امریکا بود. برای نخستین بار موزاییک امکانات اشاره و کلیک (به وسیله موش) را فراهم کرد. کاربران می توانستند صفحات وب (web page) یا مجموعه ای از متن و گرافیک را کنار هم بگذارند تا هر کسی که میخواست انها را بتواند روی اینترنت ببیند. وقتی با موش روی کلمه ها یا تصاویر خاصی که hyper link نامیده میشد کلیک میکردند برنامه موزاییک به طور خود کار یک صفحه دیگر باز میکرد که به کلمه یا تصویر خاص و کلیک شده اختصاص داشت. بهترین بخش این سیستم انجا بود که hyper link ها میتوانستند به صفحاتی روی همان کامپیوتر یا هر کامپیوتر دیگر اینترنت با خدمات وب اشاره کنند. صفحات وب هر روز متولد میشدند و مفهوم موج سواری یا surfing روی وب متولد شد. اواسط سال 1994 سه میلیون کامپیوتر به اینترنت وصل شده بود و در ان هنگام اجرای عملیات اهسته نشده بود. صفحات جدید وب که شامل همه چیز از اسناد دولتی تا مدارک شرکت ها و مدل های جدید لباس بود در سراسر دنیا چندین برابر شد . موزاییک و جانشینان ان مانند navigator محصول شرکت " نت اسکیپ " اینترنت را از قلمرو علمی به میان مردم اوردند. طبق اخرین امار 51 درصد کاربران بعد از سال 1995 وارد این محیط شده اند. میلیون ها انسانی که از اینترنت استفاده میکنند نیازی ندارند که نکات فنی مانند TCP/IP را بدانند . امروزه شرکتهای خدمات دهنده اینترنت یا ISP این کار را به عهده دارند.رشد روز افزون ان و ساده تر شدن استفاده ان همچنان ادامه دارد . هر چه تعداد مردم بیشتری به اینترنت رجوع کنند تعداد شرکت های سازنده برنامه های اینترنت بیشتر میشود.با انکه بعضی از عاشقان اینترنت ان را نوعی شیوه زندگی میدانند. در نظر بیشتر کاربران منبع سرگرمی اطلاعات است ولی بیشترین مصرف ان پست الکترونیکی یا همان email است که یکی از ابزار های ارتباطی کار امد به شمار میرود. پیامها از کامپیوتری به کامپیوتر دیگر با سرعت پرواز میکنند و منتظر میمانند تا شخص فرصت خواندن انها را پیدا کند . وب امکانات خوبی برای کپی از نرم افزارهای مجاز از لحاظ کپی فراهم میسازد.

وقتی كه می بینیم كه در مدت كوتاهی اینترنت به چنین رشدی نایل آمده است, مطمئنا دشوار خواهد بود كه آینده او را پیش بینی كنیم. طبق نظر كارشناسان ماهانه 10 درصد به تعداد كاربران اینترنت افزوده می‌شود ولی تعداد دقیق كاربران كه روزانه از آن استفاده می كنند مشخص نیست. هرچند كه پاره ای از كارشناسان تعداد آنها را تا 900 میلیون نفر حدس می‌زنند. تعداد رسمی كاربران اینترنتی را در سال 2000 كارشناسان 500 میلیون نفر اعلام كرده بودند.

قطعا در سال های آینده تحولات شگرفی را در زمینه شبكه های اینترنتی شاهد خواهیم بود. به‌وسیله اینترنت انسان به راه های جدیدی دست پیدا كرد. در كنار این شانس جدید توسط اینترنت,‌ باید بگوییم خطراتی نیز در رابطه با سیاست و اقتصاد و علم به دنبال خواهد داشت. فرم امروزی اینترنت مدیون همكاری تمام كاربران اینترنت در سرتاسر گیتی است كه با این تصور كه اطلاعات موجود در سطح جهان را به راحتی با یكدیگر مبادله كنند. این تصوری بود كه آقای باران(Baran) از اینترنت داشت و امیدواریم در آینده نیز تكامل اینترنت در این مسیر باشد.

تاریخچه اینترنت در ایران

سال ۱۳۷۱: تعداد كمی از دانشگاه‌های ایران، از جمله دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه گیلان، توسط مركز تحقیقات فیزیك نظری و از طریق پروتكل UUCP به اینترنت وصل می‌شوند تا با دنیای خارج ایمیل رد و بدل كنند.

سال ۱۳۷۲ :در سال 1372 هجری شمسی ایران نیز به شبکه اینترنت پیوست. نخستین رایانه ای که در ایران به اینترنت متصل شد مرکز تحقیقات فیزیک نظری در ایران بود. در حال حاضر نیز این مرکز یکی از مرکزهای خدمات اینترنت در ایران است .مركز تحقیقات فیزیك نظری و ریاضیات،‌ بعنوان تنها نهاد ثبت اسامی قلمرو [ir.] در ایران به رسمیت شناخته می‌شود. این قلمرو مشخّصه تعیین شده برای هویّت ایران در فضای اینترنت است.

سال ۱۳۷۳ : مؤسسه ندا رایانه تأسیس می‌شود. پس از راه‌اندازی اوّلین بولتن بورد (BBS)، در عرض یك سال نیز اوّلین وب سایت ایرانی داخل ایران را راه‌اندازی می‌كند. همچنین، این مؤسسه روزنامه «همشهری» را به زبان فارسی در اینترنت منتشر می‌كند، كه این اوّلین روزنامه رسمی ایرانی در وب محسوب میشود. در همین سال بدنبال اتصال به اینترنت از طریق ماهواره كانادائی «كد ویژن» (Cadvision)، مؤسسه ندا رایانه فعالیت بازرگانی خود را بعنوان اوّلین شركت خدمات سرویس اینترنتی (ISP) آغاز می‌كند.

سال ۱۳۷۴ :مجلس ایران تأسیس شركت «امور ارتباطات دیتا» تحت نظر شركت مخابرات ایران را تصویب می‌كند و مسؤلیت توسعه خدمات دیتا در سطح كشور را بطور انحصاری در اختیار آن شركت قرار می‌دهد.

سال ۱۳۷۷ :پروژه یونیكد در ایران با قرارداد شورای عالی انفورماتیك و همكاری بنیاد دانش و هنر واقع در انگلستان و با نظارت و مدیریت فنّی دانشگاه صنعتی شریف تحت عنوان «فارسی وب» آغاز می‌شود. هدف پروژه اینست كه با گنجاندن كامل و جامع الفبای فارسی در استاندارد یونیكد، نشر فارسی در كامپیوتر، مخصوصاً اینترنت و وب، استاندارد شود و اصولاً مشكل قلم (فونت) های غیر استاندارد موجود در نرم افزارهای ایرانی حل شود.

نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیستم فروردین 1387 توسط