سيبرنتيک (علم فرمانش) يا نظريه نظام هاي خود تنظيم که بر مبناي مفهوم بازخورد شکل گرفته در معنايي ساده به عنوان کنترل توليدات آينده يک نظام از زمان ظهور تا به امروز در حوزه هاي علمي گوناگوني نظير کارکرد مغز، فيزيولوژي اعصاب ، هوش مصنوعي ، اندام مصنوعي‌، ماشيني شدن کارخانه ها‌ و ارتباطات بين المللي مورد استفاده قرار گرفته است.

اين نظريه نقش مهمي را در افزايش نظريه نظام ها در دهه ۶۰ ايفا کرد. نظريه سيبرنتيک وينر ، نقش کليدي در مطالعات ارتباطي به ويژه ارتباط پژوهان مکتب پالوآلتو داشت. 

يک نظام سيبرنتيک مانند يک تروموستات قادر است درجه حرارت يک اتاق را کنترل کند. زماني که درجه حرارت اتاق ازميزان طبيعي آن خارج شود، مرکزکنترل علائم را به مکانيزم کنترل کننده مي فرستد تا اتاق را سرد يا گرم کند.

 

نظريه سيبرنتيک يک نظريه ارتباطي است که به بررسي چگونگي انتقال پيام ها ميان دو يا چند واحد و چگونگي تاثير آنها بر روي هم مي پردازد.در نظريه سيبرنتيک يک عليت چرخشي وجود دارد که طي آن A موجب ایجاد B و B موجب پیدایی C و C دلیل A خواهد بود.بنابراین A موجب ایجاد  A است.

از نظر طرفداران سیبرنتیک ، بازخورد مي تواند هم مثبت و هم منفي باشد.

پی نوشت:خاطرات کلاس را در این پست ببینید

http://omumi.mihanblog.com/post/1267